Krizi fırsata çeviren aşıklar...

1700’lü yılların İngiltere’si… Ne küreselleşme var ortada, ne de bilginin akıl almaz hızla dolaşımı. Cep telefonu yok, televizyon yok. Bir şehrin üç kağıtçısının kim olduğunun, diğer şehirde fark edilmesi haliyle zaman alıyor. İşteKurnaz Aşıklar kasaba kasaba gezen iki üç kağıtçının Lichfield’deki maceralarını konu alıyor.

İki perde, yaklaşık iki buçuk saat süren oyunun yönetmeni İlham Yazar. Yazar, devlet tiyatrolarındaki en iyi yönetmenlerden ve hatta Yastık Adam oyununun klasikleşmesindeki belki de en önemli isim. Son dönemlerdeki üretkenliği ile özel tiyatrolarda da güçlü oyunlara imza atan Yazar, her oyuna; yaptığı sihirli dokunuşlarla farklı bir hava katıyor. Yazar’ın yaptığı aslında çok önemli ve tiyatroda son birkaç yılda yaşanan radikal değişikliklerin DT sahnelerine uyarlanması gibi. Sosyal medyanın daha da yaygınlaşması ve izleyicinin sıkılganlığının daha da arttığı günümüzde tiyatronun da yenilenmesi kaçınılmaz bir gereklilik gibi duruyor. Çünkü izleyici artık uzun tiratlarla dolu ya da büyük oyunculuğu çok da benimsemiyor. Bu yöntemlerin yanlış olduğunu iddia etmiyorum kesinlikle, altını çizmek istediğim artık toplumun daha kolay sıkılan ve mesajlarını daha kolay alabileceği oyunlar izleme arzusunun daha da arttığı vurgusu. Bence İlham Yazar bu algının fazlasıyla farkında ve sahnede bunu dikkate alarak işlerini hayata geçirmek istiyor. Bu değişimin bir riski de tiyatroya özgün değerlerin kaybolabilme ihtimali ve klasik izleyiciden bunun olumsuz eleştiri alabileceği gerçeği. Ancak, Yazar yaptığı dokunuşlarda oyunun bu kuralını da fazlasıyla kotarıyor ve sahneye hem sanat yönü güçlü, hem de her anında ayrı sürprizler barındıran bir izlence sunuyor. Bunun en somut örneği geçen sezon sahnelenen Shakespeare Zorda oyunuydu. Her şeyin klasik gibi başladığı oyun, türlü absürtlüklerle unutulmaz bir deneyim sunmuştu. Yazar’ın bu etkisini yeni oyunu “Kurnaz Aşıklar”da da görmek fazlasıyla mümkün. Örneğin oyunun başlangıcında ekibin adının sahneye yansıtılması fikri çok yaratıcı ya da sahne geçişinde dekoru oyuncuların değiştirirken sergiledikleri mini oyunlar çok eğlenceli.

Kurnaz Aşıklar, Archer ve Aimwell isimli karakterlerin Lichfield’e gelip bir hana yerleşmesi ile başlıyor. Karakterler kasaba halkıyla etkileşime girdikçe konu daha da karmaşıklaşıyor ve tıpkı bir  vodvil havasına bürünerek bir sürü düğüm ilginç bir finalle nihayete eriyor. Komedi tonlarının daha öne çıktığı Kurnaz Aşıklar ilk dakikasından son dakikasına kadar sürekli bir şeyler anlatma telaşında. Bunu yaparken de akıcı bir tempo ve sahne geçişlerine bile konulan küçük oyunlar seyir keyfini daha da artırmış. Oyunun ikinci perdesinde zaman zaman tempo düşse de, final kısmı ile bu durum da fazlasıyla toparlanıyor ve oyundan çıktığında lezzetli bir tat damakta kalıyor. Tabii bu tempo düşmesini oyun ekibi de fark etmiş olacak ki, oyunun sonunda bir şarkı ile özeleştirisini de yerinde yaparak ayrı bir alkışı hak ediyor. Yeri gelmişken hatırlatalım, oyunda çok sayıda şarkı var ve hepsi sözleri ile müziğiyle üstünde çalışılmış eserler.

Kurnaz Aşıklar’ın oyuncu kadrosu ise herkesin işini yaptığı temiz bir casta sahip. Oyuncular absürtlük ile klasik arasında iyi mekik dokuyarak  temponun her an ayakta kalmasını sağlıyor. Zaten oyunu çekici kılan en önemli unsurun oyunculara tanıdığı geniş alan olduğunu söyleyebilirim. Neredeyse her karakterin çıkarları için alavere dalavere ile uğraşması ister istemez oyunda birçok çatışmayı da ortaya çıkarıyor. Bu da çoğu zaman kara komedinin güzelliğini izleyiciye hatırlatıyor. Bir oyuncuyu diğerinden ayırmak bu konuda büyük haksızlık olacaktır. Kadrosuna baktığımızda ise iki ana karakteri Mesut Turan ve Tolga Tecer canlandırıyor. Herkesin Fosforlu Cevriye’deki rolü ile hatırladığı İsmet Numanoğlu, Meltem Baytok ve Eda Aydınlı da oyunun diğer öne çıkan karakterlerine hayat veriyor. Ama dediğim gibi, Kurnaz Aşıklar oyuncular değil, oyun üstüne kurulu bir örgüye sahip.

Kurnaz Aşıklar ile ilgili bütün bu yazdıklarım ortaya kusursuz bir oyunla karşı karşıya olduğumuz sonucunu çıkarmasın. Kurnaz Aşıklar ayakta durabilen ancak yönetmeni dışında öne çıkamayan bir oyun. Bir oyunla ilgili gerekli unsurların hepsinin ortalama ve biraz üstü olduğu oyun, Yazar’ın dokunuşları ile ayakta duruyor. Bu dokunuşlara rağmen oyun İlham Yazar külliyatı içinde diğerlerine kıyasla bir adım geride yorumunu yapmak yanlış olmayacaktır ama Devlet Tiyatroları’nın en azından benim için keyif vermeyen yeni sezonunda en izlenesi yapımlardan biri. İlham Yazar ve yönettiği oyunlar izlenmeyi ve desteği bence fazlasıyla hak ediyor. Kurnaz Aşıklar da üzerinde düşünülmüş, çalışılmış ve yoğun emek eseri olduğunu gösteren bir oyun.

Yorumlar